magazine.png

You get in the bowl, is het antwoord van een recalcitrante M&M. Maar misschien is het idee nog niet zo gek. Vervang ‘bowl’ door ‘comfortzone’ en ja, dat is de plek waar je zou moeten zijn, in je comfortzone.

‘Huh’, zal je wellicht denken, ‘ik hoor regelmatig dat ik juist uit mijn comfortzone komen’. Tenminste, als je wilt leren en ontwikkelen. Dan moet je uit je comfortzone stappen, in de ‘stretch-zone’ is het paradigma. Want daar gebeurt het, daar leer je, doe je iets anders dan anders, en ontdek je nieuwe mogelijkheden. Maar niet te ver uit je comfortzone, want dan kom je in de ‘panic-zone’. Dan is het zo ver weg en zo anders, dat je direct in de paniek schiet, en als je panikeert dan leer je niks meer, want dan is je enige focus overleven.

Stel je eens voor dat presenteren of spreken in het openbaar niet jouw favoriete hobby is en dus best wel spannend, begin dan niet direct in een volgepakt stadion (paniek), maar kies een iets kleinere, vertrouwdere omgeving (stretch), waar de gevolgen van eventuele fouten niet meteen desastreus zijn.

Maar vanwaar de paradox dan? We zijn een immers gelukkig volkje. Een mooie zevende plek op de wereldwijde geluksindex. Maar tegelijkertijd hebben meer dan één miljoen mensen burn-out, zijn bijna 4 miljoen mensen verslaafd aan gamen, sex, social media, drank of drugs, we weten niet wat ons #1 talent is, heeft 60% van de werknemers het gevoel ontmoedigd te worden door hun leidinggevenden en slechts één op de acht mensen is echt bezield.

Dus misschien zitten we wel in onze comfortzone, maar dan waarschijnlijke de verkeerde, die van verdoving, van gelatenheid en van surrogaatgeluk. Dus we moeten zeker uit die valse comfortzone, en toe naar een nieuwe, echte comfortzone. Die van geluk, bezieling, je optimaal voelen en een leven leiden dat er echt toe doet. Dat is de comfortzone waar we willen zitten, sterker nog, dat is ons geboorterecht. 

Schermafbeelding2017-04-03om090311.png

Dat roept twee vragen op: hoe weet je of je in de ‘goede’ comfortzone zit, en als dat niet zo is, hoe kom je er dan? Weten of je in de goede comfortzone zit vraagt op de eerste plaats eerlijkheid naar jezelf, en op de tweede plaats een heldere structuur.

Eerlijkheid moet je zelf doen. En vervolgens zou je jezelf kunnen ‘assessen’ aan de hand van de ‘vitaliteitsboom’ zoals we die in het boek SLiM! beschrijven. De vitaliteitsboom vraagt op de eerste plaats om je levensdoel. Weet jij wat jouw levensdoel is?

Schermafbeelding2017-04-03om102411.png

Als je het weet moet je uitgaan van je talent (wat kan je), moet je werken en leven met passie en bezieling en heb je zelfdiscipline nodig om het te realiseren.

Dat zijn al enkele belangrijke vragen die je jezelf kan stellen, en waar je wellicht al het nodige werk te doen hebt. Vervolgens kan je aan de slag gaan met de het ‘fruit’ uit de boom. Zorg voor gezonde voeding en drinken. Laat de suikers staan, eet veel groente en drink voldoende. Reguleer je ademhaling. 10 tot 12 keer inademen (en uitademen) per minuut is ideaal. Zorg voor voldoende beweging (neem een hond, ga naar de sportschool en pak de trap in plaats van de lift). Door drie keer per dag even afstand te nemen van wat je aan het doen bent pak je al heel veel rust. En laat je mobieltje eens met rust… Zorg voor positiviteit in je denken en handelen. Dat is een keuze. En als je toch in negativiteit vervalt, ‘state-break’ jezelf dan (ga een stuk wandelen met de hond ;-). Een positieve houding zorgt voor positieve sociale relaties. Wat daarbij helpt is om afscheid te nemen van alle mensen om je heen (werk, social media etc.) die alleen maar energie kosten. En positieve sociale relaties zorgen voor verdieping, zingeving en dragen bij aan jouw bezieling. En al deze stappen bij elkaar geven je zeker een berg levensenergie, die je nodig hebt om je levensdoel te realiseren. Als je op die lijn zit moet je wellicht uit je comfortzone komen, om vervolgens in een nieuwe comfortzone te komen van een hoger niveau.

Als jij de kwaliteit van je eigen leven naar een absoluut hoger niveau wilt brengen, dan moet je aan de slag. Naast ons inspirerende boek SLiM! hebben we een speciaal e-boek met ruim 30 opdrachten en oefeningen gemaakt die je daarbij gaan helpen. Als je dat wilt ontvangen, stuur me dan een mailtje!

Get in the bowl!

 

 

 

 

 

 

 

Lees meer »

Ik krijg regelmatig de vraag of discipline, wilskracht en doorzettingsvermogen drie kanten van dezelfde medaille zijn. Het antwoord is ontkennend, maar de begrippen hebben wel veel raakvlakken en liggen in elkaars verlengde. Je hebt ze, om echt iets te bereiken, ook alledrie nodig. Wat zijn dan de verschillen? ...

Wilskracht is het vermogen om in beweging te komen. Zie het als de lancering van een actie of van bepaald gedrag. Je moet vertrekken, starten, een begin maken. Als je eenmaal vertrokken bent zal je doorzettingsvermogen nodig hebben. Je zal te maken krijgen met tegenslagen, onverwachte zaken en valkuilen. Doorzettingsvermogen is dan de kracht om door te gaan als het tegenzit, als er moeilijkheden of problemen zijn. Never give up!

En discipline betekent dat je in staat bent om te focussen op dat wat moet, dat wat echt bijdraagt aan het realiseren van je doel, en alle afleidingen die er zijn te weerstaan. Anders gezegd, discipline is het vermogen om een korte termijn genoegen ondergeschikt te maken aan een belangrijker doel, dat meestal verder in de tijd ligt. 

Stel je voor dat je hebt besloten dat het roer om moet. In welke richting maakt daarbij niet eens zo veel uit. Of je nou een bedrijf wilt starten, je huis wilt verbouwen, of serieus aan je eigen lichaam wilt gaan weken. De eerste stap is natuurlijk dat bepaalt wat je echt wilt, en dat je vervolgens een plan maakt. Daar heb je misschien ook al discipline, wilskracht en doorzettingsvermogen voor nodig, maar het echte werk moet nog beginnen.

Stel dat je hebt besloten om voor jezelf te beginnen. Je hebt een goed idee, een plan gemaakt, en nu moet je echt aan de slag. Dan heb je wilskracht nodig. Je moet misschien je baan opzeggen, en dat vereist moed en lef. Je moet op zoek gaan naar klanten, misschien collega’s, en je verhaal in de markt zetten. Allemaal activiteiten die met het starten van je eigen bedrijf te maken hebben. Allemaal zaken waarvoor wilskracht nodig is. Dan ben je eenmaal begonnen, en het loopt misschien nog niet meteen zoals je zou willen. Klanten laten nog even op zich wachten (terwijl iedereen toch zo enthousiast was), er blijken toch wat ‘bugs’ te zitten in je product, kortom, je krijgt het een en ander voor je kiezen. Dan moet je volhouden, doorgaan, kortom, je doorzettingsvermogen wordt op de proef gesteld.

En ondertussen kom je er achter dat je toch wel heel veel te doen hebt. Je site moet af, je business propositie vraagt aandacht, allerlei formaliteiten moeten worden geregeld. Daarbij heeft je oude werkgever een mooie klus voor je, op net een iets ander vlak dan waarop je je wilt richten. Kortom, vele afleidingen liggen op de loer. Nu heb je discipline nodig. Focus, gerichte aandacht en energie om uitsluitend de belangrijke dingen te doen, dat wat je dichter bij je doel brengt, en alle verleidingen en niet belangrijke zaken te weerstaan en los te laten.

Een ander voorbeeld. Je besluit om een halve marathon te gaan lopen. Het besluit om het echt te doen, het commitment, en je realiseren dat je daarvoor misschien wel tien uur per week moet trainen (je wilt immers een goede tijd lopen), vraagt wilskracht. Als je aan het trainen bent, of uiteindelijk de halve aan het lopen bent, en je zit stuk, je lichaam schreeuwt dat je moet stoppen, dan heb je doorzettingsvermogen nodig. De ene voet voor de andere blijven zetten tot aan de finish. En je hebt de discipline nodig om je trainingsschema uit te voeren, en je niet af te laten leiden omdat je moe bent, de bank en tv aantrekkelijk zijn, en je vrienden vragen of je mee op stap gaat.

Kortom, discipline, wilskracht en doorzettingsvermogen vormen een onlosmakelijke drie-eenheid om je dromen en doelen om te zetten in concrete, tastbare resultaten.

Lees meer »

Ken je dat? Je wilt iets nieuws beginnen. Beter nog, je gaat iets nieuws beginnen. Het roer gaat om. Een nieuwe baan, een nieuw bedrijf, een mooie reis, je gaat een avontuur aan. Je stapt uit je comfortzone en gaat onderweg naar het nieuwe, het nog onbekende. Maar wel met overtuiging, passie, energie, en wellicht met een plan. Kortom, je bent er helemaal klaar voor en gaat ervoor.

En dan gebeurt het. Je bent eigenlijk nog maar nauwelijks op weg, en pats, boem. Daar gebeurt het. Er staat een wachter op de drempel....

En die wachter betekent tegenslag. Hij houdt je weg van je doel, je droom, je ambitie. Al je mooie plannen en ideeën lijken in duigen te vallen. Als een raket die terug op aarde stort voordat hij aan zijn reis om de aarde, het heelal in, begonnen is. 

Maar waar komen die wachters dan ineens vandaan? Welnu, ze komen nergens vandaan, want ze waren er altijd al. Maar omdat je het avontuur niet aanging, in je comfortzone bleef, zag je ze niet en had je er geen last van. Maar nu wel. In ieder geval, dat is je eerste gedachte. Natuurlijk kan je de wachters op de drempel zien als lastpakken of vervelende sta-in-de-wegs. Maar dat zijn ze niet. De wachters staan er namelijk niet voor niets, ze staan voor 'de test'. Dat is een gegeven dat al eeuwenlang in mythe's en in wijsheidstradities bekend is. Zij staan voor de macht die niet van verandering houdt. Net zoals de zwaartekracht uit alle macht de raket weer terug naar de aarde wil trekken. En die macht is herkenbaar, bijna voelbaar. In veel organisaties, maar ook als je zelf het avontuur aangaat voel je de macht van het in stand houden van wat er is, en de weerstand tegen het nieuwe. 

Maar dat is niet wat het is. Je kan de wachters op de drempel veel beter zien als bondgenoten die je uitdagen, de ultieme test of je echt bereid bent het nieuwe pad op te gaan. Want als je de wachters eenmaal bent gepasseerd dan ligt er een nieuwe wereld voor je open. 

Je vraagt je misschien af wat dat te maken heeft met discipline, want daar gaat deze reeks blogs over. Om eerlijk te zijn, ik denk heel weinig. Want hoewel het misschien discipline vergt om de wachters onder ogen te komen en tegemoet te treden, is de vraag die erachter ligt veel belangrijker: is dat wat je wilt ook echt wat je wilt? Sluit het aan bij je passie en je droom? Sluit het aan bij waar het leven voor jou over gaat en de moeite waard maakt? Op het moment dat dat geen vraag meer is, maar een gegeven, zal je ervaren dat de wachters op de drempel je niet meer in de weg zullen staan en de ruimte ontstaat om er vol voor te gaan. En soms kost het moeite, energie, moet je op je schreden terugkeren, krijg je te maken met tegenslagen en teleurstellingen en vraagt het een hele berg discipline. Maar als je de test doorstaan hebt, dan weet je dat alles mogelijk is.

Ik ben veel dank verschuldigd aan Tijn Touber voor het mooie inzicht dat ik las in de Happinez scheurkalender, en dat ik enigszins mijn eigen kleur heb gegeven... Soms is een inzicht te mooi om voorbij te laten gaan.  

Lees meer »

Ik word gek...

Ik word gek...

23 dec. 2016 12:28

... maar gelukkig ben ik niet alleen. Natuurlijk niet echt gek, maar een beetje onrustig word ik er wel van. Wellicht is je ontgaan dat het deze week 'de week van de werkstress' is. Niet bedoeld om stress van te krijgen, maar wel om het onder de aandacht te brengen. En dat is hard nodig ook, want 1 op de 8 werknemers heeft er last van.

Dat zijn één miljoen mensen in Nederland. En dan hebben we nog niet eens de mensen meegeteld die niet werken, maar ook last van stress hebben. 

Nou hoeft stress niet altijd negatief te zijn. Stress staat voor 'spanning' of 'druk'. Oorspronkelijk is het een term uit de bouw. Stress betekent in die context de kracht die wordt uitgeoefend op een voorwerp. En dat gaat goed, zolang de kracht die uitgeoefend wordt op het voorwerp, niet groter is dan het voorwerp aankan. Datzelfde geldt voor 'menselijke' stress. Stress helpt je om goed te presteren. Het maakt je alert, en zorgt dat je geconcentreerd en efficiënt kunt werken. Bovendien maakt spanning het lichaam ook klaar voor actie. Op deze manier kun je adequaat en snel reageren op bedreigende situaties. Het is dus belangrijk voor jou om te leren hoe stress precies werkt, omdat je jezelf dan gemakkelijker in je kracht kunt zetten. 

Maar stress, en zeker in de week van de werkstress, wordt gekoppeld aan het ervaren van ongezonde druk: een teveel aan spanning. En dat is uiteindelijk het voorportaal van uitval, burn-out, teleurgesteld zijn in het leven en ziekte. En dat is dus te gek voor woorden. Kan je de - negatieve - stress helemaal voorkomen? Ik denk het niet. Maar er zijn wel heel veel manieren om stress terug te brengen tot beter hanteerbare proporties. In ons boek SLiM! - 7 stappen voor je dagelijkse portie persoonlijk grip op je leven - geven Wout Plevier en ik je vier tips om op een betere manier om te gaan met stress, en tegelijkertijd om meer vanuit je bezieling en talent te gaan werken. Maar eerst de vier stress-tips. 

1. Zoek uit wat je probeert te vermijden

Stress kan ontstaan doordat je probeert iets te vermijden. En wat dat precies is, is soms makkelijk te achterhalen. Een deadline halen, een presentatie moeten geven, een stapel onbetaalde rekeningen… Maar er bestaat ook zoiets als langetermijnstress. Dat levert over het algemeen buikpijn op zonder dat je precies kunt aangeven waar het vandaan komt. En dan kan het heel waardevol zijn om er met iemand over te praten. Bijvoorbeeld met een goede vriend, je baas of een coach. In het achterhalen van de oorzaak zit vaak het begin van de oplossing.

2. Reframe de situatie

Wees realistisch in het aanpakken van problemen en benader deze zo veel mogelijk vanuit positief gerichte gedachten. Dit roept namelijk een andere perceptie op en leidt tot andere gevoelens, die je weer uitstraalt naar je omgeving. Je perceptie over de stressor (datgene wat je stress kan geven) bepaalt voor een groot deel de mate van stress die je ervaart. Als je dus je perceptie verandert, verandert het stressniveau.

3. Negatieve emoties

Mensen proberen stress vaak rationeel te hanteren. Het enige probleem is dat het emotiecentrum in je brein de rationele boodschappen niet ontvangt en aanneemt. Emoties overrulen vaak de rationele gedachten, dus dat werkt niet. Aan jou de taak om emoties te leren herkennen, te benoemen en er een juiste actie aan te koppelen die het lichaam weer in ontspanning brengt.

4. Leer om jezelf te kalmeren

Als je niet in staat bent om de situatie te reframen, kan het zinvol zijn om de energie uit de stress te halen. Immers, vanuit motivatie gezien kost stress energie. Hier zijn verschillende technieken voor, zoals mindfulness, yoga of meditatie. Maar het kan ook nuttig zijn om een deel van je energie op een andere manier ‘te verbranden’. Ga wandelen, ga naar de sportschool of neem yogales. Dat is uiterst nuttig, omdat de fysieke activiteit een gezonde manier is om de energie van de stress te gebruiken. 

Misschien kunnen we stress niet helemaal de wereld uit helpen. Maar ieder succes tellen we als een overwinning en hoe mooi zou het zijn als jij degene bent die ermee geholpen is? Wij laten ons in ieder geval niet gek maken. 

Meer tips, ideeën, checklists, online trainingen of coaching? Check dan www.slim.training.

 

Lees meer »

Ik word er gek van. Altijd weer die oplader van de mobiele telefoon die kwijt is. Natuurlijk heb ik ‘m nog nooit zelf kwijt gemaakt… Meestal zijn het de kinderen, of mijn partner natuurlijk ;-). En als je dan een keer je oplader meeneemt naar kantoor, dan is er altijd wel een collega die ‘m even wil lenen, en op de een of andere manier zie je die ook nooit meer terug. En bij navraag heeft niemand een flauw idee wat er gebeurd kan zijn...

Ik heb alles geprobeerd om het probleem op te lossen: naam erop schrijven, opladers in verschillende kleuren, en zelfs met superlijm aan de slag om ze vast te plakken aan het stopcontact. Maar niks werkt. 

Herkenbaar? 

Mijn vermoeden is dat zoek geraakte opladers bij velen hoog op de frustratie-lijstjes staan. En ik vermoed ook dat (bijna) lege telefoons hoog in de paniek-lijstjes van menigeen zullen staan. 

Wat zou er nu gebeuren als we de parallel trekken tussen onze telefoon en onszelf? Een rare vergelijking zal je wellicht in eerste instantie denken. Maar dat valt als je goed kijkt nogal mee. Want ook jij bent een ‘systeem’ dat 24 uur per dag energie verbruikt en regelmatig goed opgeladen moet worden. 

Het is normaal dat je energie gebruikt, en dat is ook geen probleem, tenminste niet als je voldoende tijd en gelegenheid neemt om weer op te laden: zoals goede gesprekken, rust, gezond eten, ontspanning of beweging. Maar er zijn ook hele volksstammen die niet alleen energie gebruiken, maar energie ‘lekken’. Dat moet wel als je kijkt naar de volgende behoorlijk schokkende cijfers: 12 procent van de Nederlanders zegt bezield te zijn, de helft is negatief in zijn of haar denken, en meer dan 1 miljoen mensen hebben burn-out klachten. 

Het grootste drama is misschien wel dat we onze persoonlijke opladers kwijt zijn. We zijn niet in staat om de waan van de dag te doorbreken en onze eigen (niet effectieve) routines te los te laten, en zo raken we steeds meer van onze energie en veerkracht kwijt. 

Maar het kan natuurlijk ook anders. Het moet anders! SLiM! geeft je daarvoor de basis. SLiM! is een acroniem dat staat voor Sympathiek, Luisterend, Inlevend en Mpowerend naar jezelf en anderen. 

Wees sympathiek naar jezelf en anderen en doe dingen die plezier en levensvreugde geven. Koers meer op je talent en creëer bezielde levensmomenten. Luister daarbij naar de boodschappen achter je gevoelens en wees empathisch. Veroordeel jezelf of anderen niet. Het leven is geen wedstrijd. Mpower jezelf en anderen juist daarom positief en creëer een stimulerende omgeving om in te werken en leven.

Wij zijn er van overtuigd dat SLiM! een universele menselijke oplader is. Het uitgangspunt van SLiM! is dat je in beweging komt. Dat je doet, ervaart, probeert, speelt, faalt en weer opstaat. Wil je weten hoe jij dat kan doen? Kijk dan op www.slim.training

Lees meer »

Ik ben niet noodzakelijk voor of tegen Nike, maar ze kunnen in ieder geval wel treffende slogans maken. 'Just do it'. Slechts 8 letters om een hele krachtige boodschap neer te zetten, die geen verdere toelicht behoeft. 'Write the future' is er ook al zo een. Iets meer letters, maar wel hetzelfde idee. Sterke slogans, omdat het de gebiedende wijs is, die je aanspreken op je gedrag, op in beweging komen. Zonder irritant te zijn.

 

Dat heeft natuurlijk een mooie link met discipline. Want de meeste zaken die discipline vragen zijn helemaal niet zo ingewikkeld om te doen, of om in ieder geval een begin mee te maken. Kijk maar naar je eigen doelen, en dan weet ik zeker dat ik gelijk heb! Maar toch vinden we het vaak wel heel lastig om die eerste stap te zetten. Hoe komt dat dan?

Ik wil één veelvoorkomende reden noemen: omdat de eerste stap slechts een druppel op de gloeiende plaat lijkt. Stel dat je bijvoorbeeld de Chinese Muur zou willen bouwen, en je realiseert je hoeveel werk dat is (en hoeveel discipline het dus vergt), en je zet dat af tegen wat je op de eerste dag van de klus zou kunnen doen, dan zinkt de moed je ongetwijfeld in de schoenen... Of je wilt een taal vloeiend leren spreken. Al je je bedenkt hoeveel woorden je moet leren, grammatica moet stampen, misschien wat naamvallen, werkwoorden vervoegen, pfff, je bent al moe voordat je begonnen bent, dus begin je er maar helemaal niet aan. You just don't do it. Terwijl de oplossing eigenlijk voor de hand ligt: Focus je niet alleen op het eindresultaat, de kant en klare Chinese Muur of vloeiend de vreemde taal spreken, maar focus je op het eindresultaat én op de vorderingen die je maakt. Stippel het pad uit waarlangs je wilt lopen, en elke stap die je zet is er een richting het beoogde doel. De eerste steen, het eerste woord, zolang je op het pad blijft dat je hebt uitgezet scoor je 100%. Als je jezelf dat realiseert, geeft het een heleboel energie en kracht om door te gaan.  De tweede tip is om af te stappen van het paradigma 'eerst zien en dan geloven'. Want als we het eerst willen zien, dan gaan we nooit aan de slag. Dus verander je paradigma in 'eerst geloven en dan zien'. Want als je ergens echt in gelooft, en je committeert je volledig, dan vind je de motivatie om te starten. De derde tip is: 'eerst zien en dan geloven'. Dus toch het paradigma vasthouden, maar net vanuit een andere invalshoek. Want als je eerst in je 'geestesoog' echt ziet wat het resultaat is van wat je wilt bereiken, en je daarbij een beeld vormt van wat het je oplevert, in geluk, voldoening, gezondheid, liefde, materiële zaken of wat dan ook, dan heb je het fundament voor je komende inspanningen.

Tenslotte een laatste tip. Velen blijven zich verdiepen in mooie theorieën, modellen en wetenschap. Ook als het over discipline gaat. En als dat je insteek is, is het risico groot dat je nooit uitgeleerd bent, en dus nooit gaat beginnen. Eeuwig zonde natuurlijk. Dus begin gewoon, zonder je al te veel gelegen te laten liggen aan allerlei wijsheden van anderen, en ervaar wat het oplevert. Just do it!

Een mooie gelegenheid om hiermee te beginnen zijn de workshops die ik over discipline verzorg. Op 19 april, of op 20 mei. Die laatste samen met Toine Doreleijers, eigenaar van TeamBoost, voorzitter van de Alternatieve Elfsteden Weissensee, en boegbeeld op het gebied van discipline.

Write your own Future!   

Lees meer »

‘Dat is nog eens een meevaller’ zal je nu waarschijnlijk denken, vooral als je veel faalt. Maar uiteindelijk gaat het er natuurlijk wel om dat je weer opstaat en doorgaat. Moeilijk? Ach, je hebt (waarschijnlijk) ook leren lopen…

Sommige mensen hebben altijd mazzel. Het lijkt wel of bij hen alles gewoon komt aanwaaien, zonder dat ze er iets voor hoeven te doen. Succes, geluk, gezondheid, intelligentie, buitenkansjes, leuke ouders, goede scholen en nog veel meer. Zonder er moeite voor te doen is het er gewoon. Helaas behoren we niet allemaal tot dit selecte gezelschap gelukkigen, en zullen we er iets, of misschien wel heel veel meer voor moeten doen om het beste uit het leven te halen (en waarom zou je er minder dan het beste uit willen halen?).

Het blijkt zo te zijn dat veel van de meest ‘succesvolle’ mensen dat geworden zijn door een speciaal kenmerk. Angela Duckworth, psycholoog aan de Universiteit van Pennsylvania, noemt dit kenmerk ‘grit’. Grit is lastig te vertalen en te omschrijven in één woord, maar je kan het zien als een combinatie van passie en volharding in de richting van een lange termijn doel. En uit haar onderzoek blijkt dat grit veel belangrijker is dan IQ, inkomen, opleiding of andere factoren binnen of buiten onszelf om succesvol te worden.

We kennen allemaal de vele, vaak hele mooie voorbeelden van mensen met grit. Internet staat er vol mee, je ziet hen op tv, en er zijn boekenkasten vol over geschreven. Wie kent niet het verhaal van J.K. Rowling, de schrijfster van Harry Potter, die 7 jaar in armoede werkte aan haar eerste boek, waarvan iedereen zei dat het niks zou worden.

Of van Howard Schultz, de CEO van Starbucks, die werd geboren in de sloppen van Brooklyn en snoeihard moest werken om de universiteit te betalen. Maar niet alleen dat, hij werd tweehonderd keer de deur uit gestuurd door investeerders toen hij op zoek was naar een startkapitaal voor Starbucks. Dat is nog eens vallen en opstaan!

Zo zijn er talloze voorbeelden van bekende maar ook onbekende mensen die zelf hun succes gemaakt hebben.  

Hoe word je GRITTY?

Wellicht bedenk je nu dus dat je om succes te behalen net zo hard moet werken als de ‘toppers’ die we allemaal kennen.

Maar het harde werk zelf is niet de onderscheidende factor van grit. Er zijn heel veel enorm harde werkers die qua succes niet in de schaduw kunnen staan van de succes van Rowling of Schultz. Stephen Covey geeft met ‘Wrong Jungle’ een prachtig voorbeeld! http://ow.ly/YjdFL

Dus als het niet perse over heel hard werken gaat, waar gaat het dan wel over? Grit gaat op de eerste plaats over groot durven dromen en de passie hebben voor je dromen.

En op de tweede plaats over focus. Ook daar is heel veel over gezegd en geschreven. Zoals ‘Uitblinkers’ van Malcolm Gladwell. Je zal dus naast je dromen en je passie ook (de discipline) moeten hebben om alle ruis te elimineren en vol te focussen op je droom.

Samengevat, om echt ‘gritty’ te worden of te zijn, moet je heel precies weten wat je lange termijn doel is waar je echt zo gepassioneerd voor bent dat je bereid bent om telkens als je faalt weer de moed en kracht te verzamelen om op te staan en door te gaan.

CONCLUSIE

Top performers, of ze nou bekend zijn of niet, hebben allemaal een niet aflatende volharding in de richting van een zeer specifiek doel. Ze zijn uiterst geconcentreerd en gedreven om, ongeacht de omstandigheden, te slagen.

Als je het echt wilt, kun jij ook ‘gritty’ worden, ongeacht wat jouw passie is. En dat begint altijd met het vinden van de dromen en doelen waar je zo gepassioneerd voor bent dat je bereid bent om de pijn van het vallen en falen te verdragen. Dus, de vraag is, wat ben jij gritty voor?

Als je een mooie stap wilt zetten om meer gritty te worden, volg dan een van mijn seminars Discipline en Leiderschap of bel me gerust (06-41091332) of kijk voor meer informatie op www.itasc.nl.

Lees meer »

Of het nou Kerstmis is, nieuwjaar, je verjaardag of zomaar, hier komt goed nieuws van het discipline-front: Maak nooit lijstjes met doelen of met goede voornemens!

Ja, je leest het goed, doe het niet. 

'Waarom niet?' hoor ik je jezelf afvragen. Welnu, dat zal ik uitleggen. Al zal je als je mijn blogs regelmatig leest ongetwijfeld al een idee hebben van het waarom.

Op de eerste plaats zijn lijstjes uit de mode. Mijn vader maakte altijd lijstjes met van alles en nog wat erop. Dingen die hij mee moest nemen op vakantie of als we gingen zeilen, wat er rondom het huis moest gebeuren, en lijstjes met boodschappen erop. Maar dan hebben we het over de vorige eeuw. Daar heb je tegenwoordig wel een appje voor. Dat zijn gewoon handige hulpmiddeltjes om iets te onthouden. Maar als je iets wilt bereiken, maak dan nooit een lijstje, maar bepaal je eigen persoonlijke missie en je levensdoelen, dat geeft een veel beter vertrekpunt.

Op de tweede plaats, als je eens een lijstje met goede voornemens (van een ander natuurlijk) onder ogen krijgt, dan is de inhoud vaak nogal schamel. Afvallen, minder gaan eten, meer gaan sporten, de trap in plaats van de lift, aardiger zijn tegen de buren, de hond vaker uitlaten, de vuilnisbakken op tijd buiten zetten, en het afval beter scheiden. Mag allemaal natuurlijk, en er zit ook nog best iets positiefs bij. Maar om nou te zeggen dat je van een dergelijk lijstje ineens een ongelofelijke uitbarsting van positieve energie en discipline krijgt... nee dus.

Dus als je dan toch iets wilt, maak dan een 'persoonlijk vision board', of een 'wall of dreams' voor jezelf (en betrek daar gerust je omgeving in). Moeilijk? Nee hoor, Google staat er vol mee, kijk bijvoorbeeld eens hier: personal vision board.

Op de derde plaats het meer serieuze werkt: lijstjes werken gewoon niet. Dat heeft natuurlijk te maken met de eerste twee genoemde redenen, maar er is vanuit discipline perspectief misschien nog een belangrijker reden. 

Het probleem, of de oorzaak van het falen, is dat de disciplinevoorraad die we hebben eindig is. En dan voel je het al aankomen: om alle doelen en plannen op het lijstje waar te maken, heb je discipline nodig, veel discipline, voor elk separaat doel en plan. Want als het vanzelf ging waren het geen goede voornemens, maar dan had je het al lang gedaan. En omdat je lijstje met goede voornemens heel veel doelen omvat, die allemaal om aandacht en discipline schreeuwen, wordt er in totaal veel meer discipline van je gevergd dan je hebt om alles waar te maken. Je moet je ‘voorraad’ over te veel verschillende doelen verdelen, waardoor je per doel te weinig overhoudt om het te kunnen realiseren.

En daardoor is je lijstje met goede voornemens al bij voorbaat tot mislukken gedoemd. Dit wordt dan ook nog eens versterkt doordat je, als je eenmaal mentaal uitgeput bent, geen weerstand meer kunt bieden aan de gedachte ‘what the hell, ik steek er nog een op’, ‘ik schenk er nog een in’, of ‘ik doe het morgen wel’. Waardoor je uiteindelijk alleen maar van de regen in de drup terechtkomt.

Moet je dan helemaal geen doelen stellen? Jawel, juist wel. Dromen, ambities, bucket lists, vision board, prima. Maar als het gaat om doelen die hardcore discipline vereisen, wees dan voorzichtig met het stellen van meer dan één doel tegelijk!

Succes, en geniet!

Lees meer »

Zo langzamerhand merken we dat de files weer langer worden en de dagen korter. We hopen wellicht op een echte indian summer, en keren, de een wat sneller dan de ander, weer terug in het patroon van voor de vakantie. Velen vinden het heerlijk. Routine, regelmaat, de vertrouwde collega’s, en de kinderen – eindelijk – weer naar school. Vol energie, nieuwe ideeën, met een pak mooie ervaringen en dito nieuwe herinneringen. De fotoboeken-leveranciers varen er wel bij.

Wat me ieder jaar opvalt, is dat de vakantieperiode voor velen een hoogtepunt is. En gelukkig maar. Natuurlijk zou het mooi zijn als het hele jaar één doorlopend hoogtepunt is, maar op de een of andere manier steekt de vakantie er toch vaak bovenuit. Maar misschien is dat ook wel logisch. Je hebt vrije tijd, ontspant, doet leuke dingen, ontdekt nieuwe omgevingen. Je hebt alle aandacht voor familie en geliefden, voert goede gesprekken en je laadt jezelf weer helemaal op.

En toch is er iets raars. Want als ik vraag of vakantie belangrijk is, dan word ik vaak raar aangekeken: ‘Natuurlijk is dat belangrijk: Jezelf opladen, uitrusten, bezig zijn met jezelf, leuke dingen doen, sterker worden’. En daar ben ik het uiteraard helemaal mee eens.

Maar als ik dan vervolgens vraag hoeveel mensen de rest van het jaar in zichzelf investeren, of het nou in fysieke vorm is, of door regelmatig seminars, workshops, of bijvoorbeeld persoonlijke ontwikkelprogramma’s te volgen, of zelfs maar door een goed boek te lezen, dan komt vaak de reactie dat de baas dat niet wil betalen.

‘Wat bedoel je’ zeg ik dan, ‘de baas betaalt toch ook jouw vakantie niet? En bijblijven op je vakgebied, mentaal fit zijn, de nieuwste ontwikkelingen volgen is toch cruciaal om toegevoegde waarde te blijven leveren? Investeren in jezelf is toch ook in ieder geval voor een deel jouw eigen verantwoordelijkheid?’

Als ik vervolgens durf te vragen hoeveel de vakantie gekost heeft – of de nieuwe auto, TV of verbouwing – in vergelijking met wat je nou echt in jezelf investeert, dan wordt het er vaak niet beter op.

Natuurlijk moet je vooral genieten van het leven, leuke dingen doen en de dag plukken. Maar misschien moeten we ook soms iets meer durven – en willen – investeren in het aller aller belangrijkste wat we hebben, en dat is binnenste-binnenste, ofwel, onszelf!

 

Lees meer »

Velen van ons weten het zeker: het maken van vorderingen daagt ons uit om nog beter te worden. Maar uiterst fascinerende onderzoeken naar het realiseren van doelen laten ook de keerzijde van succes zien. Psychologen hebben namelijk ontdekt dat we vorderingen te makkelijk gebruiken als excuus om het even rustiger aan te gaan doen.

Wees voorzichtig met positieve feedback!

In een prachtig experiment krijgen mensen die aan de lijn doen positieve feedback over hun vorderingen en succes tot dan toe. Als dank voor hun inspanningen boden de onderzoekers hen een klein ‘presentje’ aan: ze mochten kiezen tussen een appel of een chocoladereep. En wat denk je? De overgrote meerderheid, 85% van de lijners koos de chocoladereep! Ik hoor je al denken, ‘ja, logisch, dat zouden ze ook doen als ze geen complimenten hadden gekregen’. Aardige gedachte, maar niet correct. Want van de lijners die géén complimenten kregen (de controlegroep) koos maar 58% voor de reep.

Dat vraagt natuurlijk om enige toelichting en een oplossing. De vorderingen die je maakt, en vooral als je je daar expliciet bewust van wordt door de positieve feedback van anderen of van jezelf, zorgt voor een verschuiving tussen twee concurrerende doelen. Per definitie gaat het bij discipline over ​​conflicterende belangen: het belang op lange termijn -in dit geval afvallen- en het korte termijn belang -in dit geval de beloning- iets lekkers. Je ingezette zelfbeheersing heeft dus een onbedoeld gevolg: het schakelt tijdelijk je focus op het hogere doel uit, waardoor ruimte ontstaat om de aandacht te richten op een doel dat nog niet is bereikt: genot. Psychologen hebben hier een mooie term voor bedacht: ‘goal liberation’.

Praktisch gezien betekent dit dat één stap vooruit je de ruimte geeft om twee stappen terug te zetten. Een automatische spaarrekening openen geeft je de ruimte voor het bevredigen van een ander doel: shoppen! Een goede training ter voorbereiding op de marathon maakt dat je daarna makkelijker ongezonde dingen eet (je hebt het verdiend, en trouwens, je hebt net zoveel calorieën eraf gelopen dat een frietje met niet zoveel kwaad kan. Toch?).

Zelfs het meest waardevolle hulpmiddel om je doelen te realiseren, namelijk een actielijst maken, kan er toe leiden dat je zo tevreden bent met het resultaat (de actielijst) dat je die dag in ieder geval niets meer hoeft te doen wat er op die actielijst staat….

Hoewel vorderingen op zich natuurlijk prima zijn, kan het focussen op het gevoel dat de vordering geeft ons dus danig in de weg zitten. Natuurlijk kunnen vorderingen heel motiverend zijn, maar zorg er dan voor dat je blijft focussen op het lange termijn doel, en niet op het korte termijn resultaat. De vraag die je jezelf steeds moet stellen is dus niet ‘hoe voel ik me?’, maar ‘hoeveel vooruitgang heb ik gemaakt richting mijn hogere doel?’

Eigenlijk een heel simpel recept in theorie, maar het toepassen ervan vraagt enige aandacht. Maar je hebt de eerste stap gezet nu je dit blog helemaal gelezen hebt. Wees dus voorzichtig met feedback, en blijf je richten op het einddoel! 

Succes, en hou vol!

Lees meer »